كتاب‌هاي روانشناسي زرد چه مي‌كنند؟

روانشناس و نويسنده كتاب هاي روانشناسي در گفت وگو با كردوار نيوز ، درباره كيفيت و جايگاه علمي كتاب هاي روانشناسي در سال هاي اخير و موضوع كتاب سازي در اين زمينه ، اظهار داشت: كتاب هاي روانشناسي را مي توان به سه قسمت تقسيم كرد. كتابهاي علمي كه توسط متخصصان يا صاحبان مدارس ترجمه و تأليف مي شوند ، اين كتابها در دانشگاه ها تدريس مي شوند و بين املاك مبادله مي شوند. گروه ديگر كتابهاي روانشناسي كاربردي هستند كه علمي هستند و به زبان عام قابل فهم هستند. گروه سوم كه آمار بيشتري نسبت به دو گروه قبلي دارد ، كتب روانشناسي زرد ناميده مي شوند كه دانش روانشناسي را با تعدادي از باورهاي شخصي (به عنوان مثال براي كسب درآمد) تركيب مي كنند.

وي افزود: وضعيت كشور ما از نظر كتاب هاي علمي خوب است ؛ بسياري از آثار جديد به سرعت ترجمه مي شوند و در اختيار دانشگاهيان و محققان قرار مي گيرند ، ترجمه ها بيشتر ترجمه هاي خوبي هستند ، اگرچه ممكن است نقاط ضعف و كاستي داشته باشند ، اما اين كاستي ها اندك است .

مصطفي تبريزي سپس درباره كتابهاي روانشناسي كاربردي گفت: گروه دوم ، كتابهاي كاربردي ، بيشتر مورد نياز جامعه هستند ؛ برخلاف كتابهاي علمي كه عمدتا بين دانشگاهيان رد و بدل مي شوند و در فرهنگ اجتماعي رشد نمي كنند و فقط در قلب گروه خاصي رد و بدل مي شوند ، كتابهاي عملي وارد توده مردم مي شوند ، جايي كه همه از آنها استفاده مي كنند و در نتيجه رفتار آنها را تغيير مي دهد . اين تغييرات به رشد فرهنگي جامعه كمك مي كند و بسيار مفيد است.

اين روانشناس و استاد مشاور افزود: به عنوان مثال ، كتاب صددرصد كاربردي من ، معالجه معلولين ، بيش از 350 هزار تيراژ داشت و مردم را با اين روش ها آشنا مي كرد ، حتي اگر 10 درصد از اين تيراژ خوانده شده است ، مردم معلم هستند. “يا والديني كه با كودكان سر و كار دارند و نتيجه اين است كه يك كتاب هزاران ، حتي ميليون ها نفر را تحت تأثير قرار داده است تا راه هاي جديدي براي تغيير روش هاي قديمي پيدا كنند. كودكان مضطرب هستند. آنها را مسخره مي كنند و غيره .

تبريزي در ادامه با بيان اينكه ساده سازي كتاب هاي روانشناسي نيز هنر خاص خود را مي طلبد ، درباره گروه ديگري از كتاب هاي روانشناسي گفت: اما تعداد زياد كتاب هاي زرد هم ترجمه است و هم نويسنده. افراد در دنياي سرمايه داري جهاني ، به دليل اينكه به دنبال درآمد بيشتر هستند و توجه زيادي به مسائل معنوي يا توسعه فرهنگي ندارند ، انگشت خود را بر روي احساسات ، اميدها ، ترس ها و خواسته هاي مردم مي گذارند و آنها را با تعدادي از مسائل نادرست تغذيه مي كنند.

وي در توضيح اينكه چرا مردم كتابهاي روانشناسي رايج را تحسين مي كنند ، گفت: مردم اين كتابها را دوست دارند زيرا نيازهاي روانشناختي آنها برآورده مي شود و در نتيجه به جاي تلاش براي تحقق بخشيدن به روياهاي خود ، در دام يك سري كلمات قرار مي گيرند و تبديل به نااميد ” متأسفانه اين گروه از كتاب ها بسيار زياد است.

مصطفي تبريزي همچنين درباره سازگاري فرهنگي و اجتماعي كتاب هاي ترجمه روانشناسي بيان كرد: كتاب هاي منتشر شده داراي محتواي فرهنگي رايگان هستند و گفته مي شود علم از فرهنگ عاري است ، اما اين كتاب ها داراي يكسري مسائل فرهنگي هستند. البته اين اختلافات نيز به دو دسته تقسيم مي شوند؛ ده ها اختلاف شغل ساز با آنها. به عنوان مثال در ژاپن فرهنگ روحيه جمعي وجود دارد ، به اين معني كه به جاي تشويق فرد ، گروه تشويق مي شود. خوب است كه اين فرهنگ به فرهنگ ما مي آيد اما برخي موارد براي فرهنگ ما مضر است و به طور كلي مضر است. با اين حال ، اگر قسمتهاي مثبت يك فرهنگ با فرهنگ ديگري مبادله شود ، خوب است.

اين نويسنده و روانشناس با اشاره به اينكه كتابهاي مشهور مردم را از حقيقت و واقعيت دور مي كند ، مثالي را ذكر كردند: به عنوان مثال ، قانون ثقل يك جمله را مي گويد. به عنوان مثال ، مرتباً بگوييد “من پول دارم” ، اما شخص به جاي كار و كار تنبل است و اين جمله را مي گويد و منتظر ثروتمند شدن است. اينها مضر است و متأسفانه وزارت اداري كه بعضاً كتاب ها را سانسور مي كند ، آنها را سانسور نمي كند. در حالي كه وزارت اداري مواردي را كه مشمول سانسور نيستند ، سانسور مي كند ، اما هيچ ارتباطي با موارد مضر ندارد.

انتهاي پيام