خروج پرهزينه آمريكا – كردوار نيوز

با خروج غيرمسئولانه نيروهاي آمريكايي از افغانستان ، ايالات متحده تعادل و ثبات موجود را نيز بر هم زد و اضطراب را افزايش داد ، در هر صورت دير يا زود مجبور شد نيروهاي خود را از افغانستان بيرون بكشد. با اين وجود ، رويكرد تخريبي اين كشور نيز بايد در جريان گفتگوهاي بين افغاني در دوحه مورد توجه قرار گيرد. اين توافق نامه كه در سال 2019 امضا شد ، به جاي ايجاد صلح و ثبات در افغانستان ، بر خروج امن نيروهاي آمريكايي از منطقه متمركز بود. عملكرد آمريكايي ها در اين پيمان باعث تقويت طالبان از نظر نظامي ، اجتماعي و بين المللي شد. اين باعث تضعيف دولت مركزي افغانستان شده است. به دليل عدم حضور دولت مركزي و عدم تحقق طالبان در وعده آتش بس به دولت مركزي ، بسياري از زندانيان طالبان از زندان ها آزاد شدند كه اين امر باعث تقويت دولت مركزي افغانستان از نظر نظامي و رواني شد. در طي اين روند ، شاهد تضعيف اخلاقي نيروهاي دولتي و تقويت نيروهاي مخالف بوده ايم و مي توان وضعيت فعلي را نتيجه اين تحولات دانست.

در صورت ادامه اين وضعيت ، وضعيتي كه مي تواند عواقب و هزينه هاي مختلفي را براي كشورهاي منطقه به دنبال داشته باشد و شايد ظهور چنين وضعيتي ، يكي از اهداف ايالات متحده در اين مسير است. با اين تصوير ، ما نمي توانيم تصور روشني از آينده افغانستان داشته باشيم ، زيرا هيچ يك از نيروهاي موجود در افغانستان نمي توانند يكديگر را شكست دهند. نه دولت افغانستان به اندازه كافي قدرتمند است كه طالبان را به طور دائمي شكست دهد و نه به دليل تحولات اخير ، طالبان قادر به تصرف قلمرو هستند. زيرا قدرت و فرصت هاي لازم براي تسلط بر سرزمين هاي اشغالي را در درازمدت ندارد و نمي تواند سازمان دهد. در ابتدا ، طالبان داراي يك ساختار با يك رهبر است كه نماينده اي براي مناطق مختلف تحت اشغال تعيين مي كند ، اما قانون اساسي ، جامعه مدني ، وجود مردم و انتخابات ذكر نشده است. در حالي كه برخي از افراد در روستاهاي دورافتاده هيچ انتظاري از دولت ندارند ، مردم در شهرهاي بزرگ در برابر طالبان مقاومت مي كنند و جنگ شدت مي يابد.

ترديدي نيست كه تعيين آينده افغانستان در برابر سالها رنج و بي ثباتي به عهده مردم افغانستان است. ايران امنيت و ثبات را به دليل همجواري با افغانستان و مرزهاي مشترك براي كابل بسيار مهم مي داند. اگر دولت مركزي در كابل نباشد ، هيچ مسئوليتي بر عهده نخواهد بود و اين مي تواند منجر به بسياري از مشكلات امنيتي شود. علاوه بر اين ، هجوم مهاجران از افغانستان و اوضاع ايران ، مشكلات اشتغال ، مشكلات بهداشتي ، هزينه هاي دولت از طريق يارانه و غيره به دليل فشار بيكاري مشكلات زيادي را براي ايران ايجاد خواهد كرد.

روشن است كه ادامه درگيري و جنگ مشكل دو طرف را حل نخواهد كرد و مي تواند آينده سياسي روشني را براي افغانستان ارائه دهد. طالبان يك جنبش روستايي مبتني بر قوميت است كه مي تواند در دولت مركزي شركت كند. با اين حال ، البته ، همه افغانها عضو طالبان نيستند و اين گروه فقط مي توانند نماينده بخشي از جامعه افغانستان باشند. اگر طالبان به دنبال دستيابي به اين مهم است ، بايد اين كار را از طريق آشتي و گفتگو بين افغان ها ادامه دهد ، زيرا تجربه نشان داده است كه جنگ نمي تواند راهي براي حل مشكلات سياسي افغانستان و دستيابي به اهداف سازش مورد نظر باشد. .

310311